Του Άκη Γεροντόπουλου
Αναπλ. Εκπροσώπου ΝΔ
Ο Γιώργος Παπανδρέου, στα εγκαίνια της ΔΕΘ 2011, με την αγωνιώδη επίκληση των κοινωνικών αξιών και πολιτικών πρακτικών της «ΠΑΣΟΚικής Αλλαγής» της δεκαετίας του ΄80, μόνο θλίψη έφερε στα μέλη-φίλους και στα (πρώην) εκατομμύρια των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ.
Ήτοι, «και διηγόντας τα να κλαίς».
Που βρίσκονται άραγε οι στομφώδεις διακηρύξεις περί συμμετοχικής δημοκρατίας των πολιτών; Το άνοιγμα στην κοινωνία; Η ισονομία; Η ισοπολιτεία, η λαϊκή κυριαρχία και η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών;
Που είναι η Ελλάδα που ανήκει στους Έλληνες, η μεγάλη ανάπτυξη της οικονομίας, η κοινωνική δικαιοσύνη, τα περήφανα γηρατειά, οι νέοι με το ολόφωτο μέλλον που ανοιγόταν μπροστά τους;
Η τελευταία αυτή παρουσία του Γιώργου Παπανδρέου στη ΔΕΘ ως πρωθυπουργού, φέρνει στο νου τον στίχο-άγγελο θανάτου, του ιερατείου των Δελφών προς τον Ιουλιανό, τον αποκαλούμενο και παραβάτη:
«Είπατε τω βασιλεί, χαμαί πέσε δαίδαλος αυλά, ουκέτι Φοίβος έχει καλύβαν, ου μαντίδα δάφνην, ου παγάν λαλεούσαν, απέσβετο και λάλον ύδωρ». Δηλαδή:
«Πείτε στον βασιλιά, πως έπεσε κατάχαμα το περίτεχνο οίκημα, και ούτε ο Φοίβος Απόλλων έχει πια κατοικία, ούτε δάφνη μαντική, ούτε πηγή ομιλούσα, και το ομιλών νερό στέρεψε»
Κάπως έτσι κλείνει η αυλαία στις εκπτώσεις της αγοράς του πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ με την ταμπέλα του «ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ».
Από σήμερα η αγανάκτηση και ο θυμός των πολιτών διέγραψε όλες αυτές τις ουτοπίες της ελληνικής «Σοσιαλιστικής» περιόδου, την οποία εγκαινίασε και της οποίας υπέγραψε το πιστοποιητικό θανάτου μέλος της οικογένειας Παπανδρέου…